Atlasta özofagusu çoğu kez başka bir yapının levhasında görürsünüz: boyun kesitinde trakeanın arkasında, mediastinum levhasında aortla bronşun arasında, mide levhasının üst köşesinde. Çünkü özofagusun kendine ait bir işareti yoktur: kemiği, çıkıntısı, oluğu olmayan bir kas borusudur ve biçimini üzerine bastıran komşuları verir. Sınav da onu böyle sorar; "özofagusun darlıkları", "hiatus oesophageus'tan geçenler", "arcus aortae'nin arkasında ne var" soruları aslında hep aynı soruyu sorar: bu borunun üstüne kim bastırıyor?
Bu yazı özofagusu yukarıdan aşağıya beş baskı noktasından okur: m. cricopharyngeus, arcus aortae, sol ana bronş, sol atrium ve diyafram. Her baskının omur seviyesini, kesici dişlerden uzaklığını, o bölümün arter-ven-lenf-sinir takımını ve sınavdaki kalıbını yan yana koyar. Farinks ağız yazısında, mide kendi yazısında anlatıldı; burada yalnız ikisinin arasındaki boru var.
Özofagus nedir, nerede başlar, nerede biter?
Özofagus (yemek borusu), farinksi mideye bağlayan, erişkinde yaklaşık 25 cm uzunluğunda, omurga cisimlerinin önünde, trakea ve kalbin arkasında uzanan kas borusudur. Krikoid kıkırdağın alt kenarı hizasında, C6 düzeyinde m. cricopharyngeus'un hemen altında başlar; diyaframı T10 düzeyinde geçer ve T11 civarında cardia'da mideye açılır.
Üç bölümü vardır ve uzunlukları eşit değildir: boyundaki pars cervicalis yaklaşık 5 cm, toraks girişinden hiatusa kadar inen pars thoracica yaklaşık 20 cm, hiatustan cardia'ya kadar olan pars abdominalis ise genellikle 1-2,5 cm'dir. Yolun büyük kısmı orta hattadır; T7 civarında hafifçe sola kayar, aortun önüne geçer ve diyaframı orta hattın solundan aşar (TTD Toraks Cerrahisi Bülteni, Özofagus Yaralanmaları). Bu yüzden abdominal özofagus orta hattın solunda, karaciğer sol lobunun arkasında mideye girer; solunda fundus, sağında lobus caudatus kalır.
Duvarı dört tabakadır ve sınav her tabakadan bir ayrıntı sorar. Mukoza çok katlı yassı epitelle döşelidir; yalnız son birkaç santimetresinde (kaynaklar 1 ile 3 cm arasında değer verir) mide tipi silindirik epitele geçer ve bu geçiş çizgisi Z çizgisidir. Boş özofagusta mukoza 8-10 uzunlamasına plika yapar, kesitte lümen yıldız biçiminde görünür. Submukoza damar ve sinir ağının bulunduğu gevşek bağ dokusudur; cerrahlar onu özofagusun en sağlam tabakası sayar. Kas tabakası içte sirküler, dışta longitudinaldir; üst üçte biri çizgili kas, alt üçte biri düz kastır, ortası karışıktır. Dışta seroza yoktur, yalnız ince bir adventisya vardır; mezenteri de yoktur. Serozasızlık bir sınav sorusunun cevabıdır: dikişi tutacak sağlam dış tabaka olmadığı için anastomozlar daha zor iyileşir ve duvarı aşan süreç komşu dokuya kolay geçer. Ayrı bir soru olan uzak noktalara atlamanın nedeni ise serozasızlık değil, submukozada uzunlamasına uzanan lenf ağıdır.
Üç darlık nerededir ve kesici dişten kaç santimetre uzaktadır?
Özofagusun üç anatomik darlığı vardır: farinksle birleştiği yerde m. cricopharyngeus hizasındaki üst darlık, arcus aortae ile sol ana bronşun çaprazladığı orta darlık ve diyafram hiatusundan geçtiği alt darlık. Üst darlık özofagusun en dar yeridir; en geniş kısmı ise orta darlıkla alt darlığın arasındaki bölümdür. Yabancı cisimler bu üç noktada takılır, yakıcı maddeler burada daha derin yanık yapar.
Darlıklar yalnız omur seviyesiyle değil, kesici dişlerden ölçülen santimetreyle de sorulur, çünkü endoskopist konumu böyle bildirir. Gray's Anatomy'nin klasik değerleri üst darlık için yaklaşık 15 cm, arkus hizası için 22-23 cm, sol ana bronş hizası için 27 cm, diyafram için 40 cm'dir; Gray's arkus ve bronş hizalarını iki ayrı darlık sayar, baryumlu grafide ise ikisi tek çentik gibi görünür (Türk Cerrahi, Özofagus Anatomisi). Kadında mesafeler birkaç santimetre kısadır. Göğüs cerrahisi kaynakları özofagusu bu cetvele göre dört bölgeye ayırır:
| Bölge | Sınırları | Kesici dişlerden (ÜDK) |
|---|---|---|
| Servikal özofagus | Krikoid alt kenarı → toraks girişi (suprasternal çentik) | 13-18 cm |
| Üst torasik özofagus | Toraks girişi → karina | 18-24 cm |
| Orta torasik özofagus | Karina → distal özofagus | 24-32 cm |
| Alt torasik + abdominal özofagus | Distal özofagus ve özofagogastrik bileşke | 32-40 cm |
Kaynak: TTD Toraks Cerrahisi Bülteni 2010;1(1), rijit özofagoskopi ölçüleri.
Bu tabloyu ezberlemenin kestirme yolu üç sayıdır: 15, 25, 40. On beşte boru başlar ve en dardır; yirmi beş civarında aortla bronş üstüne biner; kırkta mideye girer. Şimdi bu üç sayının arasına beş komşuyu yerleştirelim.
Birinci baskı: m. cricopharyngeus ve boyundaki özofagus
Birinci baskı yukarıdan gelir: farinksin en alt halkasal kası olan m. cricopharyngeus, C6 hizasında özofagusun girişini dinlenimde kapalı tutar ve üst özofagus sfinkterini oluşturur. Bu nokta özofagusun en dar yeridir; yutulan yabancı cisim en çok burada durur ve aletli girişimlerde delinme en sık bu bölgede olur.
Delinmenin nedeni anatomik olarak açıklanır: birinci darlığı geçmek zorlayıcıdır, bu alanda duvar incedir ve longitudinal kas tabakası henüz tam oluşmamıştır; hemen arkada C6-C7 omur cisimleri kemik bir duvar yapar ve alet önde boşluk bulamayınca arka duvarı zorlar (TTD Bülteni). Kasın hemen üstünde, farinksin alt konstriktörünün iki parçası arasındaki zayıf üçgen ağız yazısında anlatılan Killian üçgenidir; divertikül oradan çıkar, özofagustan değil.
Boyundaki beş santimetrelik parçanın komşuları dört yönden sayılır. Önde trakea vardır; trakeanın arka duvarı kıkırdaksızdır ve iki boru arasındaki oluğa, trachea ile özofagus arasına, her iki yanda n. laryngeus recurrens yerleşir. Bu oluk tiroid yazısında cerrahın sinir aradığı yerdir; larinks yazısı ise sinirin kesilince ne yaptığını anlatır. Arkada prevertebral fasya ve omur cisimleri, yanlarda tiroid lobları ile vagina carotica bulunur. Solda bir fazlalık vardır: boyun köküne çıkan ductus thoracicus özofagusun sol yanından geçer, bu yüzden sol boyun diseksiyonlarında şilöz sızıntı riski sağdan fazladır.
Servikal özofagusun damar-sinir takımı tiroidinkiyle ortaktır: arteri a. thyroidea inferior, veni v. thyroidea inferior, lenfi derin servikal ve paratrakeal düğümler, siniri n. laryngeus recurrens ile servikal sempatik dallardır. Üst üçte birin kası çizgili olduğundan buradaki peristaltizmi vagusun, büyük ölçüde n. laryngeus recurrens içinde taşınan somatik motor lifleri yürütür; alt üçte birin düz kasını ise vagusun duvar içi pleksusları çalıştırır.
İkinci ve üçüncü baskı: arcus aortae ve sol ana bronş
İkinci baskı T4 hizasında soldan gelir: arcus aortae özofagusun sol-ön yüzünü çaprazlar ve boruyu hafifçe sağa iter. Üçüncü baskı hemen altında, karina hizasında, sol ana bronştandır. İkisi birlikte orta darlığı oluşturur; baryum yutulduğunda sol yan grafide tek bir çentik gibi görünürler ve bu çentik kesici dişlerden yaklaşık 25 cm'dedir.
Arkusun özofagusla ilişkisi aort yazısında anlatılan üç yapıyla birlikte düşünülür: arkusun altından geçen sol n. laryngeus recurrens özofagus-trakea oluğuna döner, arkusun arkasında özofagus ile birlikte ductus thoracicus ve T5 civarında sağdan sola geçen ductus yolu vardır. Sağ tarafta da bir ark vardır ama damar değil ven: v. azygos T4 hizasında sağ akciğer kökünün üstünden kıvrılıp v. cava superior'a dökülür ve özofagusun sağ yüzüne yalnız plevra ile komşudur. Bu yüzden toraks özofagusuna sağdan yaklaşmak soldan yaklaşmaktan kolaydır; solda arkus, sol a. subclavia ve inen aort yolu keser.
Sol ana bronşun baskısı iki sınav sorusunu taşır. Birincisi kanlanma ortaklığıdır: üst torasik özofagusun arterleri aa. bronchiales'tir; bronşla özofagus aynı dalları paylaşır. Akciğer yazısı karinanın T4-T5 düzlemindeki yerini ve sağ-sol bronş farkını anlatmıştı; özofagus o düzlemde bronşun hemen arkasındadır. İkincisi embriyolojiktir: trakea ile özofagus aynı ön bağırsak tüpünden bir bölmeyle ayrılır ve bölme kusurlarının kalıntısı olan fistüller tam bu komşuluk hattında açılır; aşağıda embriyoloji bölümünde ele alınacak.
Toraks özofagusunun arka komşuluğu seviyeyle değişir ve en çok karıştırılan yer burasıdır. Üstte arkada omur cisimleri ve uzun boyun kasları vardır. Orta seviyelerde özofagusun arkasında ductus thoracicus, v. azygos, sağ posterior interkostal arterler ve soldan gelen v. hemiazygos ile v. hemiazygos accessoria'nın azygosa geçen köprüleri sıralanır. T7 civarında özofagus sola kayarken aorta descendens'in önüne geçer: yukarıda aort özofagusun solunda, aşağıda arkasındadır. Bu yer değiştirme "hiatusun hemen üstünde özofagusun arkasındaki yapı" sorusunun cevabıdır.
Dördüncü baskı: sol atrium ve perikard
Dördüncü baskı önden gelir: kalbin arka yüzünü oluşturan sol atrium, fibröz perikardın arkasında doğrudan özofagusa dayanır. Bu komşuluk özofagusun iki klinik kullanımını açıklar: yemek borusuna indirilen ultrason probu kalbi en yakından arkadan görür ve sol atrium belirgin genişlediğinde özofagusu önden sıkıştırıp yutma güçlüğü yapabilir.
Kalp yazısı kalbin tabanının sol atrium olduğunu ve tabanın arkaya baktığını anlatmıştı; özofagus o tabanın arkasındaki ilk yapıdır, aralarında yalnız perikard ve sinus obliquus bulunur. Bu seviyede özofagusun önünde yukarıdan aşağıya trakea, sol ana bronş, trakeobronşiyal lenf düğümleri, perikard ve sol atrium sıralanır; yukarıdan aşağıya sorulan "özofagusun önündeki yapılar" listesi tam bu sıradır.
Sinir takımı da bu seviyede kurulur. İki vagus siniri akciğer köklerinin arkasından geçtikten sonra özofagusa yaklaşır, duvarında lifleri birbirine karışan plexus oesophageus'u yapar ve hiatusun hemen üstünde yeniden iki demet hâlinde toplanır: önde truncus vagalis anterior, arkada truncus vagalis posterior. Ön demet ağırlıkla sol vagusun, arka demet ağırlıkla sağ vagusun devamıdır; arka demet daha kalındır ve özofagusun sağ-arkasındadır (Türk Cerrahi). Sağın arkaya, solun öne geçmesi midenin embriyolojik dönüşünün sonucudur; dönüşün kendisi ve iki demetin mide üzerindeki dalları mide yazısında anlatıldı. Pleksusa truncus sympathicus'tan ve n. splanchnicus major'dan sempatik lifler katılır; ağrı duyusu bu sempatik yolla taşınır, refleks ve gerilme duyusu vagusla gider.
Orta ve alt torasik özofagusun arterleri doğrudan aorta thoracica'dan çıkan aa. oesophageales ve sağ interkostallerin küçük dallarıdır; venleri v. azygos ve v. hemiazygos'a dökülür; lenfi arka mediastinal ve trakeobronşiyal düğümlere gider. Özofagusun kendi adını taşıyan tek bir ana arteri yoktur; her bölüm komşusunun arterinden segmenter dallar alır. Göğüs cerrahisi kaynakları bu segmenter düzeni, özofagus yaralanmalarının ve anastomozlarının neden zor iyileştiğinin nedenlerinden biri sayar (TTD Bülteni); anatomi kitapları ise duvar içindeki ağın zengin olduğunu yazar. İkisi çelişmez: damar çoktur ama hepsi incedir ve ana gövdeden ayrılan bir özofagus arteri yoktur.
Beşinci baskı: diyafram hiatusu, crus ve özofagogastrik bileşke
Beşinci baskı diyaframdan gelir: özofagus T10 hizasında, orta hattın en çok 2,5 cm solunda, crusların kas kısmının içinden geçer ve hiatus oesophageus'u çevreleyen lifler çoğunlukla sağ crus'tan gelir. Hiatustan özofagusla birlikte iki truncus vagalis ile a. ve v. gastrica sinistra'nın özofageal dalları ve lenf damarları geçer.
Diyaframın üç büyük deliği toraks yazısında T8-T10-T12 cetveliyle verilmişti; buradaki ayrıntı hiatusun kemer değil kas kıskacı olmasıdır. Sağ crus L1-L3, sol crus L1-L2 omur cisimlerine tutunur; sağ crus daha uzun ve geniştir. Türk Cerrahi'nin aktardığı ölçüye göre olguların yaklaşık yüzde altmışında hiatusu saran iki demetin ikisi de sağ crus'tan çıkar, kalanında sağ ve sol crus özofagusu sekiz biçiminde çaprazlar; kas kıskacı nefes alırken kasılıp borunun alt ucunu sıkar. Özofagusu hiatusa bağlayan lig. phrenicooesophageale (Laimer zarı) endotorasik ve endoabdominal fasyanın uzantısıdır; esnektir, yutmaya ve diyaframın hareketine izin verir ama mideyi toraksa kaçırmaz.
Hiatusun altındaki birkaç santimetrelik abdominal parçanın komşuları dört yönden sayılır: önde karaciğerin sol lobu ve truncus vagalis anterior; arkada crus, sol a. phrenica inferior ve aort; sağda lobus caudatus; solda fundus. Yalnız ön ve sol yüzü peritonla örtülüdür, arkası retroperitonealdir (Türk Cerrahi). Bileşkenin iki tanımı vardır ve sınav ikisini ayırt ettirir: dış bileşke His açısının bulunduğu yerdir, iç bileşke ise mukozadaki Z çizgisidir ve normalde dış bileşkenin 1-2 cm üstündedir.
Alt özofagus sfinkteri pilor gibi kalınlaşmış halkasal kastan oluşan anatomik bir sfinkter değildir; bileşkenin mimarisi tonik bir yüksek basınç bölgesi oluşturur. Bu mimarinin parçaları His açısı, crus kıskacı, gevşek mukozanın tıkaç etkisi, lig. phrenicooesophageale ve midenin iç oblik kas liflerinin yaptığı askıdır. Bu yüzden "alt özofagus sfinkteri anatomik midir, fizyolojik midir" sorusunun cevabı fizyolojiktir; üst sfinkter ise gerçek bir kastır, m. cricopharyngeus'tur.
Abdominal özofagusun damar takımı mideninkiyle ortaktır: arteri a. gastrica sinistra'nın özofageal dalları ile sol a. phrenica inferior, veni v. gastrica sinistra üzerinden v. portae'dir. Yukarıdan gelen venler v. azygos aracılığıyla v. cava superior'a dökülür; iki sistem özofagusun alt ucundaki submukozal venlerde buluşur. Karın yazısında sayılan dört portokaval anastomozun ilki tam bu buluşmadır; portal basınç yükseldiğinde bu venler genişler. Lenfi nodi gastrici sinistri üzerinden çölyak düğümlere gider.
Özofagusun üç bölümü tek tabloda
Özofagusun üç bölümünün damar-lenf-sinir takımı aynı kuralla kurulur: her bölüm, yanındaki büyük organın arterinden, veninden, lenf düğümünden ve sinirinden pay alır. Boyun parçası tiroidle, toraks parçası bronş ve aortla, karın parçası mideyle ortak çalışır; özofagusa özgü tek bir büyük damar yoktur.
| Bölüm | Seviye · uzunluk | Arter | Ven | Lenf | Sinir |
|---|---|---|---|---|---|
| Pars cervicalis | C6-T1 · ~5 cm | a. thyroidea inferior | v. thyroidea inferior → v. brachiocephalica | derin servikal, paratrakeal | n. laryngeus recurrens + servikal sempatik |
| Pars thoracica | T1-T10 · ~20 cm | aa. bronchiales (üst), aa. oesophageales aorta'dan, sağ interkostal dalları | v. azygos, v. hemiazygos → v. cava superior | arka mediastinal, trakeobronşiyal | plexus oesophageus (iki vagus + sempatik + n. splanchnicus major) |
| Pars abdominalis | T10-T11 · 1-2,5 cm | a. gastrica sinistra, a. phrenica inferior sinistra | v. gastrica sinistra → v. portae | nodi gastrici sinistri → çölyak | truncus vagalis anterior ve posterior |
Tablonun sınavda en çok sorulan hücresi ven sütunudur: üst iki bölüm v. cava superior'a, alt bölüm v. portae'ye akar ve aradaki köprü portokaval anastomozdur. İkinci sık hücre sinirdir: boyunda recurrens, toraksta pleksus, karında iki demet.
Özofagus embriyolojisi: trakeadan nasıl ayrılır?
Özofagus dördüncü haftada ön bağırsaktan gelişir: ön bağırsağın ventral yüzünden solunum divertikülü tomurcuklanır, iki yan oluk birleşerek septum tracheooesophageale'yi yapar ve tüp önde trakea, arkada özofagus olarak ikiye ayrılır. Başlangıçta kısa olan özofagus kalp ve akciğerlerin inişiyle hızla uzar; lümeni epitel çoğalmasıyla geçici olarak dolar ve yeniden kanallaşır.
Bölmenin arkaya kayması ya da kanallaşmanın tamamlanmaması doğumsal anomalilerin kaynağıdır. En sık tipte özofagusun üst parçası kör bir kese olarak biter, alt parçası ise trakeaya bir fistülle açılır; bebek amniyon sıvısını yutamadığı için gebelikte polihidramnios görülür ve doğumdan sonra ilk beslenmede öksürük ve köpüklü tükürük ortaya çıkar. Sınav bunu "üst güdük kör, alt güdük trakeaya açık" cümlesiyle sorar ve çoğu zaman yanına polihidramniosu ekler. Üst üçte birin kasının çizgili, alt üçte birinin düz olması da bu kökeni yansıtır: çizgili kas yutak arklarının mezenkiminden, düz kas splanknik mezodermden gelir.
Özofagus sınavda nasıl sorulur?
Özofagusla ilgili sınav soruları, bu yazının önerdiği okumaya göre beş konuda toplanır ve beşi de yukarıdaki komşuluk haritasından çözülür: darlık ve ölçü, hiatustan geçenler, arka komşuluk sırası, portokaval anastomoz ve embriyolojik fistül. Kurulda bunlara duvar katmanları ve çizgili-düz kas sınırı eklenir; pratikte özofagus kadavrada mediastinum levhasında arkus ve bronşla birlikte gösterilir.
- Darlık ve ölçü. "Özofagusun en dar yeri", "kesici dişlerden 25 cm'de takılan yabancı cisim hangi yapıya denk gelir", "üç darlığın seviyeleri". Cevap üç sayıdadır: 15, 25, 40.
- Hiatustan geçenler. Özofagus, iki truncus vagalis, a. ve v. gastrica sinistra'nın özofageal dalları, lenfatikler. Tuzak seçenek v. azygos ya da ductus thoracicus'tur; onlar aortla birlikte hiatus aorticus'tan geçer.
- Arka komşuluk sırası. Yukarıda aort solda, aşağıda arkada. Ductus thoracicus ve v. azygos hep arkadadır. Sol atrium önde, perikardın arkasındadır.
- Portokaval anastomoz. v. gastrica sinistra ile v. azygos'un özofagus alt ucunda buluşması; portal basınç artışında genişleyen venler submukozadadır.
- Embriyoloji. Septum tracheooesophageale, en sık fistül tipi, polihidramnios; üst üçte bir çizgili kas.
Bölüme göre ağırlık değişir. DUS adayı için servikal özofagus farinksin devamıdır; DUS baş-boyun paketinde özofagus girişi, m. cricopharyngeus ve recurrens oluğu birlikte işlenir. Tıp 1-2 öğrencisi özofagusu iki kurulda görür: solunum-dolaşım kurulunda mediastinum komşusu olarak, sindirim-ürogenital kurulunda kanalın ilk organı olarak; iki kurul arasında aynı organı iki kez çalışmak yerine tek haritayı iki kez kullanmak zaman kazandırır. Hemşirelik öğrencisi için kesici diş cetveli endoskopistin dilidir; nazogastrik sondanın burun ucundan kulak memesine ve ksifoide ölçülen uzunluğu ise ayrı bir ölçüdür, burundan başladığı ve mideye ulaşmayı hedeflediği için 40 cm'den uzundur. İki cetvel karıştırılmamalı, ama ikisi de aynı boruyu ölçer.
Kaynak ve çalışma düzeni: özofagusu üç oturumda nasıl bitirirsiniz?
Özofagus tek sayfalık bir konudur ve üç oturumda kapanır: birinci oturumda beş komşuyu yukarıdan aşağıya kendi elinizle çizersiniz, ikincisinde üç bölümün tablosunu kapatıp doldurursunuz, üçüncüsünde hiatus ve bileşke ayrıntılarını soru biçiminde tekrarlarsınız. İnternette dolaşan cerrahi kitap bölümleri hastalığa giriş için yazılmıştır; öğrenci için fazla olan kısımları atlayıp komşuluk ve damar paragraflarını almak yeter.
Çizim için kâğıdın ortasına düz bir boru çizin, soluna T4 ve T10, sağına 15-25-40 yazın, beş komşuyu oklarla yerleştirin. Bu çizimi TUS anatomi hub yazısındaki tekrar ritmine göre üç kez yenilemek ezberin yerini tutar. Kartlar için çalışma kartları yazısındaki soru-cevap düzenini kullanın: ön yüzde "hiatustan geçenler", arka yüzde dört madde; ön yüzde "25 cm", arka yüzde "arkus + sol ana bronş". Kurul haftasında komite-vize paketlerindeki mediastinum dersi özofagusu aort ve vagusla aynı çizimde gösterir; TUS döneminde TUS paketindeki toraks tekrarına bu yazının üç sayısıyla girmek yeter. Anlatım tarzını önceden görmek isteyenler için ücretsiz demo paket açık.
Sık Sorulan Sorular
Özofagus kaç santimetredir ve nereden nereye uzanır?
Özofagus erişkinde yaklaşık 25 cm uzunluğundadır; krikoid kıkırdağın alt kenarı hizasında (C6) farinksin bitiminden başlar, diyaframı T10'da geçer ve T11 civarında cardia'da mideye açılır. Kesici dişlerden cardia'ya endoskopla ölçülen uzaklık erkekte yaklaşık 40 cm, kadında birkaç santimetre daha kısadır. Boyun parçası yaklaşık 5 cm, toraks parçası yaklaşık 20 cm, karın parçası genellikle 1-2,5 cm'dir.
Özofagusun üç darlığı nerededir?
Üst darlık m. cricopharyngeus hizasında, C6 düzeyinde ve kesici dişlerden yaklaşık 15 cm'dedir; özofagusun en dar yeridir. Orta darlık arcus aortae (T4, 22-23 cm) ile sol ana bronşun (27 cm civarı) çaprazladığı yerdedir; iki baskı baryumlu grafide tek çentik gibi görünür. Alt darlık diyafram hiatusunda, T10 düzeyinde ve yaklaşık 40 cm'dedir. Yabancı cisimler ve yakıcı maddeler en çok bu üç noktada durur.
Hiatus oesophageus'tan hangi yapılar geçer?
Hiatus oesophageus T10 düzeyinde, çoğunlukla sağ crus'un lifleriyle çevrili bir kas açıklığıdır. İçinden özofagus, truncus vagalis anterior ve posterior, a. ve v. gastrica sinistra'nın özofageal dalları ve lenf damarları geçer. Aort, ductus thoracicus ve v. azygos ise T12'deki hiatus aorticus'tan, v. cava inferior ve sağ n. phrenicus T8'deki foramen venae cavae'den geçer; sınavdaki tuzak seçenekler bunlardır.
Özofagus hangi damarlardan kanlanır?
Özofagusun kendi adını taşıyan büyük bir arteri yoktur; her bölüm komşusunun arterinden dal alır. Boyun parçası a. thyroidea inferior'dan, toraks parçası aa. bronchiales ile aorta thoracica'nın özofageal dallarından, karın parçası a. gastrica sinistra ve sol a. phrenica inferior'dan beslenir. Venleri üstte v. thyroidea inferior ve v. azygos sistemi aracılığıyla v. cava superior'a, altta v. gastrica sinistra aracılığıyla v. portae'ye dökülür; iki sistemin alt uçtaki buluşması portokaval anastomozdur.